چکیده
بیکاری بهعنوان یکی از مسائل اساسی جوامع، همواره از دغدغههای مهم خانوادهها، اجتماع و دولتها به شمار میرود. از سوی دیگر، پدیده اعتیاد نیز در بسیاری از کشورها موجب ایجاد مشکلات و تشدید معضلات اجتماعی شده است. این تحقیق باهدف بررسی اثرات بیکاری بر اعتیاد جوانان و سنجش میزان تأثیر این پدیده در افغانستان، بهصورت مطالعه موردی در شهر شبرغان انجام شد. اهداف فرعی تحقیق، شناسایی تأثیر مهاجرت و نیز سهولت دسترسی به مواد مخدر بر گسترش اعتیاد در افغانستان بود. این تحقیق به روش میدانی و با استفاده از پرسشنامه انجام گرفت. نمونهگیری به روش تصادفی طبقهی صورت پذیرفت و دادههای گردآوریشده با نرمافزار SPSS26 و از طریق آزمون آماری کایمربع مورد تحلیل قرار گرفت. یافتههای تحقیق حاکی از آن است که بیکاری با روی آوردن جوانان به مواد مخدر مرتبط است. مقدار آماره کایمربع ۵۱٫۶۲۷ و سطح معنیداری برابر با ۰٫۰۰۰ به دست آمد. ازآنجاییکه سطح معنیداری کمتر از ۰٫۰۵ است، با اطمینان آماری ۹۵٪ میتوان نتیجه گرفت که فرضیه تحقیق تأیید و فرضیه صفر رد میشود. بر این اساس، بیکاری بهعنوان یکی از عوامل مؤثر در گرایش جوانان به مصرف مواد مخدر شناسایی شد.