چکیده
اکثر مطالعات بر روی رفتارهای نوآورانه در سازمان¬ها تمرکز دارند و به ندرت از دیدگاه اشتراک دانش پرداخته شده است. تحقیق حاضر بر آن بوده است تا علاوه بر مرور مفاهیم و ادبیات مرتبط با این نوع رفتارهای نوآورانه، برای اولین¬بار در دانشگاه لرستان میزان اثرگذاری عامل توانمندسازی را با میانجیگری اشتراک دانش، بر این مهم بسنجد. در مجموع، نتایج حاصل از این تحقیق به محققین و مدیران کمک میکند تا مفهوم¬سازی و سنجش صحیحتری از مفهوم رفتارهای نوآورانه کارکنان داشته و درک کنند که این پارامتر، چگونه در سازمان توسعه مییابد و چگونه در تعامل با دیگر منابع و تواناییهای مهم، حفظ شده و بر خروجیها تأثیرگذار خواهد بود. تحقیق حاضر با هدف بررسی تأثیر توانمندسازی بر رفتارهای نوآورانه کارکنان با نقش میانجی اشتراک دانش، انجام شد. روش انجام این تحقیق به لحاظ هدف، کاربردی و از نظر جمع¬آوری، توصیفی؛ از نوع پیمایشی می باشد. جامعهآماری این تحقیق، 359 نفر کارکنان دانشگاه لرستان- ایران درنظر گرفته شد. از این تعداد با بکارگیری جدول مورگان و روش نمونهگیری تصادفی ساده، 186 نفر بعنوان نمونه انتخاب شدند. با استفاده از ضرایب آلفای کرونباخ، مقدار پایایی برای پرسشنامه توانمندسازی برابر با0.90، پرسشنامه رفتارهای نوآورانه 0.74 و برای پرسشنامه اشتراک دانش 0.70 گزارش شد. به منظور تجزیه و تحلیل دادههای گردآوری شده از تعداد افراد مذکور، در دو بخش آمار توصیفی و آمار استنباطی از نرمافزارهای SPSS 24 و Smart PLS 3 استفاده شد. نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد که مؤلفههای توانمندسازی، اشتراک دانش هر کدام به تفکیک اثر مثبت و معناداری بر رفتارهای نوآورانه¬ی کارکنان دارند. همچنین در تحقیق حاضر، نقش میانجی اشتراک دانش تأیید شد. بنابراین، توانمندسازی بر اثر مستقیم، بصورت غیرمستقیم و با نقش میانجی متغیر اشتراک دانش نیز بر رفتارهای نوآورانه¬ی کارکنان تأثیر مثبت و معناداری دارد. به عنوان یک نتیجه کلی می¬توان گفت، در پوهنتون¬ها و موسسات آموزشی با ابجاد و بکارگیری توانمندسازی، رفتارهای نوآورانه و اشتراک دانش، این سازمانها ارتقاء یافته و موجب رشد و تطابق بیشتر خواهد شد.