چکیده
امروزه، گرفتاری به مخدرات و کثرت معتادان، برای جوامع یک معضل بزرگ شده¬است. دولت¬ها راهکار¬های متنوعی از قبیل پخش آگاهی در مورد مضرات مخدرات، منع قانونی استفاده از آن و تعیین مجازات علیه مرتکبان استفاده کنندهی آن جهت مهار گسترش روز¬افزون آن گرفته¬اند و در این-راستا، سرمایه¬های هنگفتی را هزینه می¬کنند. از آن جا که باورها و نگرش¬های دینی در هنجارها و ناهنجاری¬ها، نزد اکثریت مسلمانان تاثیرگذارهست، یکی از راهکار¬های مؤثر در مبارزه با این پدیدهی زشت روش دین¬محوری است. بنابر¬این، تبیین دقیق نگاه دینی- فقهی درباره استفاده از مخدرات می¬تواند در پیش¬گیری و کنترل آنها مؤثر باشد. در این تحقیق که به روش توصیفی ـ تحلیلی کار شده است، این سؤال را که حکم استفاده از مخدرات از نگاه فقیهان چیست، بررسی خواهیم نمود. نتایج حاصلهی این تحقیق نشان میدهد که استفاده از مخدارت از نگاه فقهاء به جز در حالت تداوی، حرام بوده، گناه کبیره محسوب می¬شود و استفاده کنندهی آن مورد مجازات قرار می¬گیرد.