چکیده
سوءاستفاده از نفوذ از جمله رفتارهای جرمی است که میتواند رابطه مستقیم با نقض اجرای عدالت قضایی و در نهایت اخلال نظم عمومی داشته باشد. این جرم ممکن است با شیوههای متعدد رفتاری محقق شود. بر این اساس مقنن افغانستان و ایران به جرمانگاری و تعیین جزا نسبت به آن پرداختهاند. رفتار مجرمانه این جرم ممکن است با شیوههای مختلفی ظهور کند که گاهی این رفتارها در قالب فعل مثبت مادی و گاهی در قالب فعل مثبت مادی-معنوی میتواند باشد. از اینرو، عنوان حاضر با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و با بهرهگیری از منابع کتابخانهای مورد بررسی قرار گرفته است. دیدگاه هر دو کشور نسبت به این جرم سختگیرانه بوده و با توجه به دغدغههای که از رهگذر ارتکاب آن داشته است، این رفتارها را از جمله جرایم مانع تعریف کرده و مصادیق متعدد حصری برای رفتارمجرمانه رکن مادی آن در نظر گرفته است. رفتار مجرمانه این جرم از نظر مقنن افغانستان ممکن است در قالب پیشنهاد، وعده و یا اعطای منفعت نامشروع مادی و یا معنوی به صورت مستقیم و یا غیرمستقیم انجام پذیرد. از نظر مقنن ایران رفتار مجرمانه این جرم در قالب وعده، تحصیل و گرفتن وعده پرداخت وجه نقدی و فایده دیگر ممکن است، محقق شود.